Hoofdstuk 1: De aankondiging
Wie had ook eens gedacht....
Dat ik na het schrijven van
Spending the days as a daddy, in best zo'n korte tijd aan iedereen mededelen zou dat ik daadwerkelijk ook echt papa werd? Nou, ik kan je verzekeren.. jij niet, elk ander niet, maar bovenal zelfs ik niet!
Maar, zoals jij en ik weten is het leven soms erg onvoorspelbaar en ook al heb je al ideeën over wat je allemaal ooit in de toekomst wilt gaat doen en wilt plannen, je weet nooit wat er op je pad komt. Zo ook met een zwangerschap.
Natuurlijk is het wel gepland, uiteindelijk samen een kindje ter wereld brengen, samen deze zien opgroeien en samen al het liefde geven, maar toch.... Je vrouw, die al een keer aan de telefoon wat zorgelijk tegen je zei '
Ik denk dat ik zwanger ben..' en je met vreugde, maar ook met de gedachte '
oei, mijn leven is zo voorbij 
', de blijdschap in je eentje vierde. Dat een week later uiteindelijk loos alarm bleek te zijn en waar je eensgezind teleurgesteld in bent, maar ook weer een klein vreugde dansje kan doen, omdat je leven nog voor eventjes is 'gered'. Tja...
Een maand verder. Je bent eventjes als man heerlijk alleen de boodschappen aan het doen, op jouw tempo, op jouw manier en de onnodige spulletjes in het rekje laat staan, totdat..... Pssst.... Je telefoon gaat over...
Je neemt op en het is je vrouwtje aan de lijn...
"
Ehm... ik denk dat ik nu echt zwanger ben..."
Je hoort je vrouw amper en bent meer gefocused op het boodschappen doen en antwoord
"
Owja? Maar ik ben even boodschappen aan het doen bij de Makro, moet je niks hebben?"
"
Nee, maar ik heb ook zo'n test gedaan en het is positief"
"
Wat leuk, joh... maar goed ,als je niks wilt hebben dan hang ik op, ja? Het is namelijk wat aan de drukke kant hier en ik ik heb amper de helft van wat er gehaald moet worden... Ben zo thuis! Kus!"
Aan de andere kant van de lijn "
....... uhm... Ja tot zo dan, maar probeer even snel te doen ja?"
"
Is goed, ik probeer m'n best, maar ik zie je zo wel.. Doei doei!". "
Doei~", antwoordde je vrouw half zwijgend terug.
Je legt de telefoon neer, zonder dat je eigenlijk in de gaten hebt, wat ze nou eigenlijk gezegd heeft en gaat weer verder met het vullen van je kar en het enige wat je gebleven is, is dat ze zei dat ze niks nodig had en dat ze een of ander test gedaan heeft... "
Hmm wat voor internet-test zou ze nou weer eens gevonden hebben?", denk je bij jezelf...
In de rij bij de kassa, heb je weer eens rustig de tijd om even na te denken wat je vrouw nou eigenlijk zei aan de telefoon. Opeens gaat er een lampje bij je branden... Zei ze nou wat over zwanger zijn en een test? Na het afrekenen, snel naar huis gegaan om te verifiëren, wat je dacht te horen te hebben.
Thuis kreeg je het verhaal nogmaals te horen en dit maal met bewijs; een zojuist gebruikte 'ja, je bent echt zwanger' roze-stripje van de zwangerschap-test. Hoezee! Jouw taak is volbracht!
Wel eens waar iets te vroeg in de 'toekomst' planning, maar zeker iets om trots op te zijn!
Mission accomplished!
Stuur door
Dit is niet OK